Een goede IC run je samen

“De Intensive Care (IC) van het Ikazia Ziekenhuis is een level 2 IC. Een IC met fijne bedden, goede apparatuur en de juiste medische formatie om de beste medisch inhoudelijke zorg te verlenen als een patiënt ernstig ziek is. Op die kwaliteitsaanduiding zijn we zeker heel trots. Maar waar we extra trots op zijn, is het feit dat we een échte ‘Ikazia-IC’ zijn. Een IC met oprechte interesse en zorg voor de patiënt en zijn of haar omgeving, zowel tijdens het verblijf op de IC als daarna. En een IC met een open en betrokken cultuur waar iedereen zijn steentje bijdraagt om de beste zorg te verlenen aan de patiënt en zijn naasten.

Op de IC kopen we tijd

Een groot deel van de patiënten dat op de IC komt te liggen heeft last van orgaanfalen of dreigend orgaanfalen. “Op de IC kopen we als het ware tijd, zodat het lichaam de kans krijgt om in alle rust te herstellen”, legt intensivist Jeannette Schoonderbeek uit. “25 procent van de patiënten met orgaanfalen of dreigend orgaanfalen komt binnen via de Spoed Eisende Hulp (SEH), 35 procent via andere afdelingen in het ziekenhuis”, gaat intensivist Maaike Muller verder. “De overige patiënten die op de IC liggen, hebben een grote operatie achter de rug en hebben de eerste 24 uur extra bewaking nodig. Hoe een patiënt de IC ook binnenkomt, de IC-opname heeft een grote impact op henzelf en de familie.”

Alles kunnen vragen

“We proberen de familie zo snel mogelijk bij deIC-opname te betrekken en hen zo goed mogelijk voor te bereiden op wat ze te zien gaan krijgen”, vertelt IC- verpleegkundige André van Buuren. “We leggen uit op welke apparaten hun dierbare is aangesloten en waarom dat nodig is.  Ook vertellen we dat hun dierbare continu bewaakt wordt en wat naar verwachting het verloop van de opname zal zijn. We willen graag dat de familieleden het gevoel hebben dat ze ons alles kunnen vragen en ons altijd kunnen benaderen; hetzij telefonisch, hetzij aan het bed. Onze zorg is hier ook op ingericht. Zo voert de behandelend arts de medisch inhoudelijke gesprekken met de familie altijd samen met de IC-verpleegkundige die aan het bed staat. De arts documenteert het gesprek, zodat de IC-verpleegkundige de informatie later nog eens kan herhalen. Door de spanning en emotie die de IC-opname met zich meebrengt, onthoudt de familie vaak maar een deel van de informatie die zij van de arts hebben gekregen. Door een goede documentatie en betrokkenheid van de IC-verpleegkundige kunnen we op ieder moment herhalen wat de dokter heeft gezegd en wat hiermee werd bedoeld.”

“Juist als je ernstig ziek bent geweest en weer langzaam opknapt, heb je het meest aan oprechte toewijding, zorg, motivatie en liefde”

 

Stimuleren tot verslaglegging

“Patiënten kunnen zich vaak niks meer herinneren van de IC-periode”, vertelt IC-verpleegkundige Jolanda Kreuk. “Het bijhouden van een dagboek kan dan helpen. Op de IC delen we een dagboek uit waarin de familie per dag op kan schrijven wat er is gebeurd. Wat de veranderingen waren in de gezondheidstoestand van hun dierbare, hoe het weer was of welke nieuwtjes er zijn. Deze verslaglegging heeft een positief effect op de verwerking van de opname en alles wat er is gebeurd”. “Ook stimuleren we de familie om foto’s te maken van de patiënt”, vult André aan. “Dit is heel schrijnend als de patiënt overlijdt, maar als de patiënt opknapt heeft hij/zij hier vaak juist baat bij. Als de patiënt een stijgende lijn ziet – ook al voelt de huidige situatie verre van optimaal – helpt dat in de verwerking.”

Eerlijk en open

“Bij 10 procent van de IC-patiënten is geen uitzicht op herstel”, vertelt Jeannette. “Als de situatie uitzichtloos is, moeten we de beslissing nemen om de patiënt los te koppelen van de apparaten die hem of haar in leven houden. Deze beslissing wordt altijd door een heel team van specialisten genomen. Dit is één van de moeilijkste dingen van ons werk. Als team hopen we dat de familie al eens met elkaar heeft gesproken over hoe ieder individu tegenover langdurige beademing en reanimatie staat. Het verheugt ons te zien dat steeds meer mensen hier over hebben nagedacht”.

Alle aandacht om weer zin in het leven te krijgen

“Gelukkig knapt 90 procent van de IC-patiënten weer op”, gaat Maaike verder. Als een patiënt weer langzaam opknapt, breekt voor hem of haar de moeilijkste periode aan. De patiënt is weer helder van geest en wilt het liefste naar huis, maar moet langzaam aansterken. In deze zogenoemde revalidatieperiode doen we er alles aan om ervoor te zorgen dat de patiënt weer zin krijgt in het leven.”

Even lekker in warm water

“Laatst heb ik een beademingspatiënt in bad gedaan op 3A. Gewoon even lekker in warm water. De patiënt vond het heerlijk”, zegt André. “Òf we rijden de patiënt met bed en al of in rolstoel, en goed ingepakt, naar buiten om van het zonnetje te kunnen genieten”, vult Jolanda aan. “Ook hangen we tegenwoordig een a4’tje op boven de wastafel van de patiënt met daarop een foto van de patiënt, zijn of haar favoriete radiozenders en tv-programma’s, boeken, sporten, etcetera. Dit helpt om écht een praatje met de patiënt te kunnen maken en hem of haar weer zin te laten krijgen in het leven”. “Ook helpt het de patiënt als het weer enige autonomie heeft over zijn of haar leven”, gaat Jeannette verder. “De verpleegkundigen nemen bijvoorbeeld weleens de maaltijdkar mee naar het bed van de patiënt, om de patiënt zelf te laten kiezen waar hij of zij trek in heeft.”

Bewust beleid op nazorg

“Bij Ikazia voeren we ook een bewust beleid op nazorg”, vertelt Maaike “Zo volgen we iedereen die na ontslag van de IC opknapt op de verpleegafdeling. Niet alleen uit medisch oogpunt, maar ook uit oprechte belangstelling voor hoe het, na het verblijf op de IC, met iemand gaat. Ook als de patiënt naar huis mag, verslapt de aandacht niet. De patiënt wordt in principe na 3 maanden uitgenodigd voor de polikliniek Nazorg. Daar kijken we of we kunnen helpen bij specifieke problemen die met de IC-opname te maken hebben. Dit kunnen lichamelijke klachten zijn, maar ook psychische klachten, zoals nachtmerries, stress of ‘verwerking’. Maar we bieden ook nazorg aan de familie, indien een patiënt overleden is.”

Iedereen draagt een steentje bij

“Als het heel slecht gaat met de patiënt staat de medisch inhoudelijke zorg natuurlijk op de voorgrond. Maar de ‘extra zorg’ daarna is puur op de patiënt toegesneden, en dat vinden we hier allemaal fijn en waardevol om te doen”, besluit Jeannette. “Dat is ook de sfeer op onze afdeling; een open en veilige werkomgeving waar iedereen elkaar vertrouwt. We gaan er echt samen voor en dat komt onze kwaliteit van zorg voor de patiënt en zijn of haar familie zeker ten goede!”

Klik hier voor meer informatie over de Intensive Care van Ikazia.