Contact Spoed

Het verhaal van mevrouw en meneer de Haan

Kees en Anneke de Haan, donateurs met een warm hart voor Ikazia. Als kind spaarde Kees de Haan (77) al mee voor de bouw van het Ikazia Ziekenhuis. Samen met echtgenote Anneke zag hij het ziekenhuis ‘groot’ worden. Natuurlijk zijn ze nog altijd trouwe donateurs. “Ikazia verdient onze steun.”

“Elk Rotterdams gezin van christelijke huize had op de schoorsteen een groen busje staan. Daarmee spaarde men voor de bouw van het Ikazia Ziekenhuis, het eerste protestantschristelijke ziekenhuis op de linker Maasoever,” vertelt Kees de Haan. “Wij woonden op zuid en hoorden veel over de inzameling. De dominee kwam ook bij ons thuis vragen om steun. Mijn moeder was erg sociaal, dus wij spaarden braaf mee. Dat sociale hebben mijn broers, zus en ik van haar, we zetten ons allemaal in voor de maatschappij.  Het Ikazia was mijn eerste goede doel, later gevolgd door andere goededoelen.”

Knipkaart

Kees groeide op, trouwde met Anneke en het echtpaar werd donateur van Ikazia. “We hebben het ziekenhuis gebouwd zien worden en later meegemaakt dat het van binnenuit gerenoveerd werd. Want naast donateur werden Anneke en ik ook patiënt. Ik zeg wel eens: ‘ik heb een knipkaart bij Ikazia’, ik weet niet hoeveel artsen ik heb meegemaakt. Met sommigen van hen hebben we een band opgebouwd, hun oprechte interesse wekt vertrouwen. We voelen ons hier prettig, mede dankzij de eigen identiteit van het ziekenhuis. De laatste tien jaren merken we ook een omwenteling, de dokter komt als het ware wat dichter naar je toe, is minder afstandelijk. De medewerkers zeggen bovendien altijd vriendelijk gedag. Dat lijkt allemaal niks bijzonders, maar ik vind het speciaal.”

Zingen in het kerkkoor

Echtgenote Anneke knikt regelmatig bevestigend tijdens het verhaal van haar man. Ook zij voelt zich thuis in Ikazia. Sinds anderhalf jaar zingt ze in de cantorij, het kerkkoor van het ziekenhuis. “We repeteren elke twee weken en om de zes weken zingen we hier in de kerk. We hebben een leuke groep en een fijne beroepsdirigent. Ik zing graag, de liederen zijn prachtig. Het bijwonen van zo’n kerkdienst is bijzonder, we zijn ook zichtbaar vanuit alle bedden. Ik heb altijd al in een koor willen zingen, vind het fijn dat ik dit nu hier mag doen.”

Geweldig

Kees en Anneke volgen de nieuwbouw en renovatie van ons ziekenhuis aandachtig. De plannen om de nieuwe kinderafdeling en oncologie-afdeling volgens een ‘healing environment concept’ in te richten, vinden ze geweldig. Kees: “Het zou fantastisch zijn als de Stichting tot Steun van Ikazia hiervoor via donaties het benodige bedrag kan inzamelen.” Vooral nu Kees zelf ernstig ziek is, is hij extra blij dat hij via dit interview zijn verhaal kan delen en zijn motivatie tot doneren kan overbrengen. “Wij hopen dat veel mensen inzien wat wij al lang weten: het Ikazia Ziekenhuis verdient onze steun.”